Overname paardenbedrijf schoonouders

Op aanraden van een aantal kennisen uit de paardenwereld (Ommen, Den Ham, Ambt Delden, Hengelo, Oldenzaal) besloot ik op mijn 27e verder te gaan in de paarden. Ik was besloten de opleiding te gaan volgen aan de International School for Professional Horsemanship (ISPH) te Meerle (Belgie), nadat ik daar naar een open dag was geweest met mijn ouders. Helemaal mij ding !! Alles vanuit het paard en zijn natuur, en alles op een holistische wijze ! Ik ging mij voorbereiden op dit paardenavontuur.

Ondertussen was ik alweer twee jaar vrijgezel en was wel weer toe aan een relatie. Een vent die niets met paarden zou hebben is voor mij geen probleem. Ik wou gewoon een leuke vent ! Dus ik ging daten ...

Na vijf dates kwamen mijn oom en tante met een buurjongen op de proppen. "Echt iemand voor jou Maartje ! Een grote stevige knuffelbeer die van het buitenleven en dieren houd !". Mijn oom werd 50 jaar, we gingen met de familie een Abraham opzetten, en de buren deden dat ook. Daar was mijn evt. nieuwe date dus ook bij. Na het opzetten van de Abraham`s gingen we naar binnen een borreltje drinken. Ik met hem kletsen ... Hmmm, wel een aantal raakvlakken, vriendelijke innemende blik. Wel leuk ! Een keer wat afspreken ? Prima ! Op de tweede date vroeg hij mij wat ik precies deed op paardengebied en wat mijn toekomstbeeld daarin was. Ik vertelde hem dat ik wou proberen in de paarden verder te gaan en dat ik de opleiding aan de ISPH zou gaan volgen. Hij : "OH, komt dat even mooi uit ! Mijn vader is 1 van de beste rij-instrukteurs van Nederland ! Ze noemen hem "de professor" ! Ze komen van heinde en verre om bij hem te komen lessen, hij kan nl. alle problemen oplossen ! En hij heeft een paardenbedrijf, deze kan je dan zo overnemen, want hij wil een keer stoppen !! En dan kunnen wij daar mooi gaan wonen !

Nou, da`s toevallig ! Niet normaal ! Leuke bijkomstigheid ! Wij verder daten, na een tijdje hadden we een relatie, het klikte leuk.

MAARRRRR... na 1 maand relatie met hem viel mij iets op aan hem ! Iets wat ik niet normaal vond en heel vreemd ! N.l. : ik voelde geen liefde ! ik voelde niet dat hij van mij hield, trots op mij was, een mooie meid vond, mij wou beschermen tegen "kapers op de kust". Dat had ik nog nooit eerder meegemaakt. Ik twijfelde of ik verder zou gaan met hem, belde hem op en sprak mijn zorgen uit. Hij had zijn antwoord direkt klaar; hij heeft zich eruit gepraat met het feit dat hij zo vreselijk druk was met zijn werk enzo. Ik geloofde hem, ik trapte erin !!

Toen begon alle ellende ! Hij drong er al vrij snel op aan dat ik bij hem moest gaan wonen ! Ik was daar nog helemaal niet aan toe ! Hij had een boerderij gekocht die noig helemaal verbouwd moest worden. Met de aankoop van deze boerderij was hij al bezig voordat hij mij leerde kennen. Ik besloot eerst werk te vinden in de buurt. Dat ging heel snel. Toen toch maar samenwonen in 2 sta-caravans. Voordat ik dat deed, heb ik hem meerdere malen gevraagd hoelang het zou gaan duren voordat we in de boerderij konden wonen. Want ik had geen zin om langer dan 2 jaar in die caravans te wonen. Hij zei elke keer "maximaal 2 jaar". Ik trapte erin, ik geloofde hem.

Na 2 maand samenwonen kocht ik een paard bij zijn vader op stal. Een prachtige American Saddlebred ruin van 1.65m., valk-kleurig, genaamd "Goldrush" (Rusty).

Ondertussen had ik allang navraag gedaan bij de desbetreffende paardenkennisen over mijn toenmalige schoonvader als instrukteur en paardenman. Ik kreeg niets anders dan hele negatieve verhalen ! Twee bevriende stellen van mijn ouders waarschuwden mij en zeiden dat ik niet in zee moest gaan moest gaan met "hen" of "die schoonvader". Maar ik zei "ik heb een relatie met die oudste zoon, niet met de zogenaamde "professor".

Ik liet het op me af komen. Inderdaad !! Na twee maand daar op stal kon ik niet meer !! Ik vond het vreselijk !! Dit is geen paardenbedrijf !! Dit heeft niets met het houden van paarden te maken !! Ik vond het al vreemd dat hij maar 4 pensionklanten had en maar 3 lessers van buitenaf. Maar verder ... de paarden stonden 24 uur per dag op stal, en in stallen van 3x3, totaal geen ventilatie en waar ze niet eens naar buiten konden kijken (dichtgemetseld) !! Ook konden ze niet met hun hoofd op de gang (tralies) en waren in het ene stallengebouw de tussenmuren ook nog eens dichtgemetseld. Ze komen er alleen uit als ze bereden worden. Ze komen niet in een wei of paddock, want die zijn er gewoonweg niet. (1 weide voor een gepensioneerd paard). En de pensionklanten vertelden mij dat de paarden ook lang niet elke dag in de stapmolen kwamen, dat hij zei van wel, maar dat het helemaal niet zo was ! Een kleine donkere deprimerende dichtgetimmerde binnenmanege waar nauwelijks daglicht binnenkomt met een hele smerige stoffige (lekker voor de longen) zwart zand bodem. Ik mocht niet eens mijn eigen stal uitmesten, geen paarden in en uit de stapmolen, je mag niet longeren, niet je paard loslaten in binnenmanege of springweide ... AAARGHH !!! Wat is dit hier ??? Een gevangenis ??? Vreselijk !! Ik ga hier kapot !! Mijn hart word letterlijk verscheurd !! Ik kan dit niet aanzien !! Dit is totaal het tegenovergestelde van mijn paardenbeleving en gevoel !! IK GA HIER WEG !!!

Ik had een mooie nieuw gebouwde pensionstal gevonden, op aanraden van een aantal collega`s, achter waar ik woonde op 5 min. afstand fietsen. TOPPIE ! Mooie ruime lichte frisse stallen met ventilatie, het hoofd kunnen ze uit de stal steken, contact met de buurpaarden, vanalles te zien de hele dag, trainingsmolen, ieder paard een eigen paddock, mooie ruime lichte binnenmanege met superbodem, longeren, paard mag je losgooien, zelf je stal bijhouden en ga zo maar door ! Ik werd weer helemaal blij en gelukkig en kreeg weer energie !

Ik naar toen mijn vriend ... verteld dat ik het echt niet leuk vond bij zijn pa en dat ik daar heel graag weg wilde en een andere pensionstal had gevonden. Nou ... het huis (caravan) was te klein ! Ik kreeg me daar een scheldpartij en een gevloek ! Daar lusten de honden geen brood van ... ik kon wel opdonderen als ik dat door zou zetten, en dan wou hij niets meer met mij te maken hebben ! Hij maakte zich groot en imponeerde mij, ik was bang ! Ik had begrip voor hem, maar vroeg hem ook begrip voor mij te hebben. Dat had hij niet, liep weg en gooide de deur heel hard dicht. Daar stond ik dan. En nu ? Ik kon niet terug, had mijn huisje verhuurd. `s Avonds gepraat, voor jou probeer ik het nog twee maand, als ik het dan nog niet leuk vind ga ik weg, goed ? Oke,

Twee maand later, ik kon echt niet meer ! Ik ging bijna iedere dag huilend naar stal. Ik vond mijn toenmalige schoonvader ook een vreselijke nare en onfatsoenlijke man. Ook vond ik hem een hele slechte rij-instrukteur. Daar was ik al voor gewaarschuwd. IK GA HIER WEG !!

Weer met toen mijn vriend gepraat, hij was zeker niet blij, "je ziet maar wat je doet ! Kan me niet schelen. Je verteld het zelf maar aan mijn ouders !". Ik aan destijds mijn schoonouders verteld. Die waren ook zeker niet blij, zeker schoonpa niet. "Heb je een schoondochter die verder wil in de paarden, kan ze mijn bedrijf overnemen, gaat ze naar een andere stal ! Flikker op muts !!". ... Pardon ???

Ik ben gebleven ... bang om mijn vriend te verliezen. Alleen voor hem ben ik gebleven ! Ik heb mezelf volledig weggecijferd voor de familie, hen in hun waarde gelaten, andersom niet !!

Al met al 4 jaar daar op stal gestaan met alle ellende, en geen steek verder gekomen !!

Zonder dat mijn toenmalige schoonfamilie het wist ging ik al snel op zoek naar een andere GOEDE rij-instrukteur. Navraag gedaan bij de paardenkennisen, een aantal namen doorgekregen, overal geweest om lessen te bekijken. Eentje sprong er voor mij uit ! Daar wilde ik graag gaan lessen ! Ook ging ik uit wanhoop al vanaf het begin op zoek naar allerlei pensionstallen. Het bleek dan ook snel dat NIEMAND in de hele paardewereld mijn toenmalige schoonvader  "de professor" noemt. Alleen hij zichzelf, zijn vrouw, en zijn oudste zoon. Sterker nog, hij werd zelfs uitgelachen. Ik kreeg verhalen over verkeerde training, dat hierdoor geen enkele leerling verder kwam dan het Z2. Hij had hierdoor nog nooit iemand op nationaal nivo gekregen. Hij gaat er zo prat op dat hij binnen een half jaar de Z-oefeningen erin kan krijgen, maar dat is desestreus voor de verzameling, welke je nodig hebt als je uit de Z2 komt en verder wil. Ik heb mensen gesproken die bij hem weg zijn gegaan en het vanaf toen met een andere instrukteur vele malen beter ging. Er zijn er een aantal wel op nationaal nivo gekomen, en ja ! ... zelfs op internationaal nivo door hun nieuwe instrukteur !

Hij zegt dat ie niet meer naar de concoursen gaat omdat hij zoveel ellende ziet. De werkelijke reden is dat hij zijn gezicht niet meer kan tonen omdat hij zoveel leerlingen/ mensen respectloos heeft behandeld en slecht lesgegeven heeft enz. Kennelijk durft hij de mensen niet meer onder ogen te komen. Slecht lesgeven; bij hem heb ik kennis gemaakt met "technisch rijden". Ik dacht al snel "wat een toestand ! Nou, als dit rijden is ? Wat een geploeter op zo`n paard !". Als het zo moet dan stop ik ermee. Mijn ouders kwamen een keer kijken. "Is dat paard niet veel te grof gebouwd voor jou ?".  (ik ben 1.68m., heb korte benen en weeg 50kg.). Nagevraagd bij kennissen en bij Bertie; inderdaad ! dat paard is te lang-geribd voor jou korte beentjes ! Je kunt het niet af ! Je knieen moeten op of onder de middenlijn van de buik zitten om goed beenhulpen te kunnen geven. Die van jou zitten erboven !!

Dit speelde op het einde van mijn relatie. Een vreselijke relatie ! Een liefdeloze relatie ! Ik heb al mijn liefde gegeven en nooit ook maar 1% gekregen ! Ik heb van hem NOOIT gevoeld dat hij van mij hield, dat hij trots op mij was, dat hij mij mooi vond, respect voor mij had en wou beschermen ! Ik had altijd het gevoel dat ik alleen maar werd gebruikt voor de s.x en de huishouding, en dat ik alleen maar een poppetje was voor de overname van een paardenbedrijf. Zodoende zou het hen geen geld kosten. Immers, als ze het bedrijf zouden verkopen, gaat er 40% naar de belasting.

Iedereen (al vanaf vrijwel het begin van de relatie) zei altijd tegen mij; "Maartje, ga toch weg bij die vent ! Hij houd niet van jou ! Dat straalt er vanaf ! Valt hij uberhaupt wel eens op vrouwen?". Mijn ouders, broer en schoonzus, mijn familie (feestjes, familieweekenden), mijn vriendinnen (bezoekjes, verjaardag), zelfs vrienden van mijn broer (bruiloft van mijn broer, geboorte neefje, doop en verjaardag neefje), mijn collega`s (personeelsuitjes en avonden), en zelfs toen daar de buren (bruiloft buurman en buurvrouw, feestje buurvrouw werd 50 jaar), en ja, zelfs klanten van zijn eigen vader !! "Ga toch bij hem weg ! het is precies zijn vader !".

Nu weet ik waarom hij steeds minder meeging naar sociale gelegenheden ! Hij voelt wel dat de mensen wel zien dat hij niet op vrouwen valt, en dus dat hij niet van zijn vriendin houd ! Het was een zeer lege relatie ! Ik heb nooit liefde gehad ! Ik ben gebruikt door hem, voor zijn eigen doel, en het doel van zijn ouders !

Nadat ik het uitgemaakt had werd mij bekend gemaakt dat ik al die jaren een bijnaam had in de paardewerled daar in de buurt. N.l. "het slachtoffer van de familie X". Het bleek dat iedereen wel wist dat de oudste zoon "van" precies zijn vader is. En dat die mensen echt "ziek" zijn, "niet normaal", dat ze in een continue manipulatieve sfeer leven : Mensen hersenspoelen, indoctrineren en vormen voor hun eigen doeleinden !! Ik ben iemand die bij het kleinste sprankeltje hoop al iets vastgrijpt en er voor gaat, en niet snel los laat. Er is blijkbaar in mijn relatie een vals (aan het lijntje gehouden)voorgehouden sprankeltje hoop geweest waar ik mij aan vast klampte. Ik ben een doorzetter, kan niet makkelijk het bijltje erbij neergooien ! Had ik dat maar gekund ! Kon ik maar luisteren naar iedereen ! Ik heb zelfs mijn ex jaren lang mijn handen boven zijn hoofd gehouden, hem beschermd tegen alle kritieken die iedereen had op hem en zijn ouders ! Het was voor mij vreselijk zwaar ! Maar, ik heb altijd tegen mijn ex gezegd "als je maar weet dat ik niet zo eindig als je moeder : compleet gehersenspoeld, geindoctrineert en gevormd !!". Dat is dus ook gelukkig niet gebeurd !

Wat heb je aan een paardenbedrijf als je geen liefde krijgt, als je niet geaccepteerd word om hoe je bent, en gewaardeerd word om wie je bent met al je visie`s. Een bedrijf met een vreselijke slechte naam en rare faciliteiten ! NEE DANK JE !! Ik laat mij niet gebruiken ! Ik heb 2 vriendinnen M en E, die ook kerels hadden met een (eigen) paardenbedrijf. Die kerels waren ook verknipt, zij kregen ook geen liefde etc. Ook zij zijn er gelukkig mee gestopt ! En we hebben het nu eigenlijk nog mooier voor elkaar ! Jammer genoeg heeft het 4 jaar geduurd voordat ik ermee kon stoppen. Hij beloofde altijd betere tijden. Ik geloofde hem op zijn vriendelijke innemende blik waar hij zich bewust van is en dankbaar ge- (mis) bruik van maakt ! LIEFDE (alleen van mijn kant) MAAKT BLIND !! Dat weet ik nu, heb het zelf ervaren. SHIT !! Vijf jaar weggegooid !! Alleen maar ellende eraan over gehouden ! ZAK TOCH IN DE STRONT met je mooie praatjes en je paardebedrijf ! Hij kan niet eens een meisje daar uit de buurt krijgen ! niemand wil met de oudste zoon van ... !! Hij kan alleen maar een meisje krijgen die niet uit de buurt komt en nog nooit van hen gehoord heeft. Hij zal bij ieder meisje hetzelfde verhaal ophangen over overname paardenbedrijf schoonouders, net zolang totdat er weer een meisje intrapt. Ik ben erin getrapt ! Ik kom daar niet uit de buurt. Ik had nog nooit van hen gehoord, anders was ik er nooit aan begonnen ! Als mijn ex weer een vrouw aan de haak slaat in plaats van een vent, zal zij "het volgende slachtoffer van de familie X" genoemd worden ! Hopelijk kan ze eerder het bijltje erbij neergooien dan mij, en raakt ze niet te snel zwanger ! want dan zit ze voor altijd aan hen vast !

Wat heeft dit met Bertie te maken ? ... ik kwam op de site van Bertie toen ik op zoek was naar info over Ernest van Loon. Haar manier van schrijven op de site en de manier van benaderen van het paardengebeuren sprak mij heel erg aan. In eerste instantie begon ik te mailen over mijn geworstel met Rusty. Al snel ging het over mijn relatie en mij schoonouders. ook daar wou Bertie op in haken. Het ging niet meer over het paardengebeuren maar over het leven, relatie`s, gevoel enz. ik was compleet de weg kwijt. Ik wist niet meer wat ik moest doen. Bertie heeft mij geholpen. Ze was voor mij een onafhankelijke vraagbaak ! ze heeft mij nooit gestuurd, nooit opgelegd wat te doen. Bertie heeft het helemaal aan mijzelf over gelaten. Ze heeft alleen eye-openers toegespeeld. Bertie heeft mij gesteund in moeilijke tijden ! Ik heb enorm veel aan haar gehad ! ik heb alle mails uitgeprint en er een boekje van gemaakt.

LIEVE BERTIE ! Bij deze wil ik jou enorm bedanken voor al je steun, onafhankelijke inzichten en eye-openers ! Ik zal dat nooit vergeten ! Ik zal JOU nooit vergeten ! Het is zoveel waard ! Daar kunnen geen 10 bossen bloemen tegenop ! Ik hoop dat we samen een keer een leerzame en  interessante workshop neer kunnen zetten. En Bertie, blijf alsjeblieft nog heel lang jurylid ! Je doet het voor de paarden, niet voor de ruiters ! Lieve Bertie ; ontzettend bedankt voor al je mentale steun !

LIEVE LIEVE RUSTY !! ; Ook jou wil ik bedanken voor dat je vier jaar lang mijn grote, lieve, warme, zachte uithuilwezen wilde zijn ! wat heb ik veel gehuild bij jou in je stalletje en al wandelend door de springtuin en dressuurbaan ! Wat heb ik je veel verteld ! Weet alsjeblieft dat ik jou niet weg heb gedaan omdat ik niet meer van je hou ! Het was om financiale redenen en omdat ik niet meer herinnerd wilde worden aan die vreselijke tijd met die vreselijke ex en z`n ouders ! Dat is dan ook de reden dat ik je niet op kom zoeken ! Rusty, jij bent het meest fantastische paard van Nerderland ! Ik zal je nooit vergeten lieve Rusty ! (en nu moet ik huilen. BAH !) Heel veel liefs, Maartje !!