Ik ben totaal niet in de paardenwereld opgegroeid maar ik heb het, na mijn twintigste, puur uit mezelf opgezocht. Daarmee kwam een langgekoesterde wens van me in vervulling.

Mijn eerste ervaringen met paardrijden waren echter niet naar verwachting; ik had sterk het gevoel dat er iets voor me mistte. Ik leste in een manege en dacht, misschien ligt het daaraan of ben ik meer een buiten rijden type.
Ik ben toen veel buiten gaan rijden en hoezeer ik daarvan ook genoot, het bevredigde me niet optimaal.

Per toeval kwam ik terecht bij mensen die iemand zochten ter verzorging van hun paard, waardoor het manege rijden ophield. Via deze mensen leerde ik later Bertie kennen. En ja, toen vielen er stukken voor me op z’n plaats. Door haar manier van lesgeven en door me verder in contact te brengen met natural horsmanship kreeg ik eindelijk het plezier met paardrijden waarnaar ik op zoek was geweest en waarvan ik ergens wist dat het er zijn moest.

Ik was het alleen nog niet tegengekomen, terwijl ik toch van diverse professionele instructeurs en op verscheidene maneges had les gehad.
Kortom, ik heb jarenlang verder mogen zoeken naar momenten van echt contact met mijn paard, waarbij ik gelukkig beloningen kreeg want af en toe mocht ik een gevoel van eenheid ervaren.
Ik heb gemerkt dat niet alleen ik daarmee gelukkig werd, maar ook mijn paard knapte er zienderogen van op!

Ja het lesgeven was zeker anders. Ik heb op ‘lastige’ paarden mogen rijden, maar kreeg toch contact met ze.
De begeleiding was veel subtieler: niet prestatie gericht maar contact gericht. Ik kreeg een meewerkend paard, hij ging actief op zoek naar ‘wat bedoelt die ruiter nu toch op m’n rug’. Mijn paard en ik bleven samen veel meer bij de les en waren minder door omstandigheden afgeleid.

Het heeft me niet alleen plezier gebracht, maar ook af en toe ervaringen van eenheid, schwung en flow. Dat is een onbeschrijfelijke beleving.

De begeleiding was altijd een bijzonder positief gebeuren: ik kreeg er altijd energie, inspiratie en daadkracht van.

Oh ik gun jou, Bertie én vele combinaties toe, dat je meer mens en paard mag gaan lesgeven, zodat je voor hen ook mag betekenen, wat je destijds voor mij betekent hebt....Zonder jou, was ik zoveel eerder, met een stille teleurstelling in mijn hart, gestopt met paardrijden, vermoed ik...

Helaas moest ik wegens omstandigheden stoppen. Er rest me nu vele mooie herinneringen.