Het is inmiddels wel meer als 10 jaar geleden dat ik Bertie leerde kennen via internet. Samen met nog een aantal mensen stonden we aan de wieg van de allereerste Nederlandstalige mailinglijst over paarden. Een hoop enthousiaste mensen die elkaar goed leerden kennen en de discussies waren fanatiek.

Een aantal mensen hadden Natural Horsemanship (NH) ontdekt en waren ervan overtuigd dat dat DE manier was om vanaf nu met paarden om te gaan. Dit in tegenstelling tot de normale dressuur. Van Bertie kwam alsmaar het argument terug: jamaar, dat Natural Horsemanship is niets bijzonders.... als je goed dressuur rijdt is dat leuk voor het paard en heel natuurlijk.

Na vanaf kind af aan 15 jaar op een manege te hebben gereden had ik nu mijn eigen paard. Wat 'dressuur' was had ik op die manege wel gezien. "Hij houdt je voor de gek", "Je moet een paard continu aansporen, een fiets stopt ook als je niet meer trapt", "Dat paard heeft een slofteugel nodig"... dat waren uitspraken die regelmatig langskwamen. Voor mij was dat de wereld van de dressuur en Natural Horsemanship was een welkome verandering en ik was niet de enige. Ik was een van die NH ontdekkers en verdedigde NH tegen de dressuur in de discussies.

Nu zijn we 10 jaar verder en begrijp ik wel precies wat Bertie destijds bedoelde. Als je goed met paarden omgaat en je paarden werken graag voor je dan ben je goed bezig, dat zou eigenlijk normaal moeten zijn. Je kunt daar wel een label aan gaan hangen en er allerlei speciale hulpmiddelen bij willen verkopen, maar dat moet helemaal niet nodig zijn.
Een kwestie van gewoon eerlijk met paarden omgaan dus, gewoon horsemanship.