Een zonnig week-end in mei, Apache en ik nemen deel aan een clinic met Bertie Prinsen. Mijn doel: werken aan de nageeflijkheid, en dat blijkt een zwaardere uitdaging dan ik had gedacht... Apache is dan wel een super wandelpaard, aan de nageeflijkheid valt nog heel wat te verbeteren. En tenslotte wil je toch wel een stuurbaar paard als je op wandel gaat – kwestie van niet in de gracht of onder een auto te belanden…Ook voor de bespiering van je paard is correct rijden erg belangrijk, door de juiste bespiering van hals, rug en buik vermijd je latere problemen zoals o.a. kissing spines. Met dit alles in het achterhoofd ben ik wel gemotiveerd om eraan te werken. Het blijkt niet zo simpel,  Apache moet al eerst leren zijn hoofd lager te brengen gedurende het rijden, voor ik met iets anders kan beginnen.

5 Jaar geleden volgde ik ook al een clinic bij Bertie, toen was Apache nog maar net onder het zadel, toen heb ik geleerd dat ik niet bang van hem moest zijn, dat hij braaf was, en dat ik hem af en toe wel eens wat strenger mag aanpakken, nu heb ik geleerd om meer actief te rijden, het niet van hem te laten afhangen hoe snel we draven of stappen, schakelen in het tempo zonder activiteit te verliezen en ik ga mijn uiterste best doen om hem te laten aanspringen in de galop die ik wil. Kortom, als ik nu ga wandelen ga ik ook een deel “werken” met hem, niet alleen genieten, maar iets meer discipline!

Op aanraden van Bertie volg ik nu af en toe les, 't is wel western gericht vermits de beste dichtsbijzijnde manége geen extra leerlingen meer aannam in de lessen, maar dat western leunt toch wel heel erg aan bij mijn horsemanship visie én ook bij het Engels rijden! Ondertussen zijn we een dikke 2 maanden verder, en is het hoofd van Apache al heel wat lager, en met momenten geeft hij ook echt na, al is het steeds heel kort en moet ik het steeds opnieuw vragen. Hij begrijpt toch al wat de bedoeling is, maar als hij kan probeert hij wel steeds een weg te vinden om eronder uit te lopen. Zoals met alles zijn er ups en downs, goede en slechte momenten. Als ik nu ga wandelen probeer ik oefeningen in te bouwen, en ook als hij ergens iets ziet zijn aandacht bij mij te houden!

Bedankt Bertie, voor die eye-opener dat ik echt wel meer aan het werk moet met hem, zonder jouw clinic zou ik gewoon op dezelfde manier zijn blijven doorgaan. En dat terwijl ik nu ondervonden heb wat een fantastisch gevoel het geeft als je paard even helemaal loopt hoe het moet, met zijn hoofd mooi gebogen, nageeflijk en zijn rug bol. Hoe zalig zitten is het dan! Een echt geluksmoment. En leuk om verder aan te werken, een doel om te bereiken, en al is er nog een lange weg te gaan, Apache en ik, we komen er wel, daar werken we samen aan.

Ik hou jullie verder op de hoogte..